A kemi rritur fëmijë që dinë të marrin, por jo të japin?
Ky artikull trajton përgjigjen islame ndaj një kulture të vetëkënaqësisë dhe të drejtësimit.
Në shoqërinë e sotme gjithnjë e më të individualizuar dhe të mbushur me ndjenjën e të drejtës e formuar fuqishëm nga idealet perëndimore të autonomisë dhe vetë përmbushjes është shfaqur një trend shqetësues: shumë të rinj i shohin prindërit jo si figura respekti, udhëzimi dhe mirënjohjeje, por si ofrues shërbimesh, madje edhe kur arrijnë moshën e pjekurisë. Kjo vërehet veçanërisht tek fëmijët që, megjithëse kanë përfituar nga vitet e sakrificës dhe kujdesit prindëror, reagojnë me pretendim apo neglizhencë. Disa madje thonë: “Ne nuk kërkuam të lindnim, ishte zgjedhja juaj!” Kjo qasje, ndonëse shumë e përhapur në diskursin modern perëndimor, bie ndesh thellë me vlerat dhe parimet islame.
Kuptimi Islam i Marrëdhënies Prind–Fëmijë
Jeta si Amanet Hyjnor
Islami ofron një perspektivë krejt tjetër: marrëdhënia prind–fëmijë bazohet në qëllim hyjnor, bindje dhe nderim. Përkundër idesë se prindërit zgjedhin të sjellin fëmijë në këtë botë, Islami na mëson se është Allahu ﷻ Ai që krijon jetën dhe zgjedh rrethanat e saj.
“Të Allahut është sundimi i qijeve dhe i tokës. Ai krijon çfarë të dojë. Ai i jep kujt të dojë vajza dhe i jep kujt të dojë djem.” [Surah Ash-Shuraa 42:49]
Lindja e një fëmije nuk është vetëm vendim njerëzor është shfaqje e vullnetit të Allahut. Argumenti “nuk kërkuam të lindnim” e injoron këtë realitet shpirtëror. Fëmijët janë amanet nga Allahu, dhe prindërit janë mjeti përmes të cilit realizohet dekreti i Tij.
Bindja ndaj Prindërve – Urdhër Hyjnor
Bindja ndaj prindërve në Islam nuk është opsion personal, por urdhër i Allahut ﷻ:
“Zoti yt ka urdhëruar që të mos adhuroni askënd pos Tij dhe të silleni mirë me prindërit…”
[Surah Al-Isra 17:23]
Ndalimi ndaj fjalës “uff” (shenjë e lehtë zemërimi) tregon se sa lart vlerësohet dinjiteti i prindërve në Islam. Kjo detyrë nuk varet nga perfeksioni i prindërve. Është adhurim ndaj Allahut.
Profeti ﷺ gjithashtu e quajti mosbindjen ndaj prindërve nga mëkatet më të mëdha, krah shirku.
Kur prindërit nuk janë të përkryer
Disa thonë: “Prindërit nuk më kuptojnë. Janë të rreptë. Nuk kanë qenë perfekt.”
Shembulli i Profetit Ibrahim (a.s) dhe babait të tij Azzar është mesim madhështor. Azzari ishte idhujtar, madje kërcënoi birin e tij:
“Nëse nuk ndalesh, me siguri do të të vras me gurë. Largoju prej meje!”
[Surah Maryam 19:46]
Megjithatë Ibrahimi (a.s) iu drejtua me respekt. Ky rrëfim na mëson se mosbindja në të keqe është e lejuar, por mungesa e respektit jo.
“Nëse ata përpiqen të të bëjnë të më shoqërosh, mos i bind, por në këtë botë shoqëroji me butësi…”
[Surah Luqman 31:15]
Bindja Proaktive – Virtyt i Madh
Profeti ﷺ tregoi historinë e tre burrave në shpellë. Njëri prej tyre nuk ushqente fëmijët e tij para prindërve, edhe kur ishte i lodhur. Për këtë vepër të sinqertë Allahu e shpëtoi.
[Buhariu 3465]
Kjo na mëson vlerën e shërbimit ndaj prindërve para se ata ta kërkojnë.
Efekti i Individualizmit në Familje
Shumë të rinj sot shohin sakrificën e prindërve si barrë. Individualizmi modern e paraqet detyrimin familjar si pengesë. Islamin e intereson mirënjohja:
“Ji falënderues ndaj Meje dhe ndaj prindërve të tu.”
[Surah Luqman 31:14]
Kultura e sotme ka prodhuar fëmijë që marrin më shumë sesa japin. Islami na rikthen te detyra, butësia dhe përulësia.
Si të Nderojmë Prindërit – Praktikisht
✓ Pyeti prindërit çdo ditë, me dashuri.
✓ Falënderoji hapur një “JazakAllahu khayran” i butë ka ndikim të madh.
✓ Shërbeji pa pritur kërkesë një çaj, një punë shtëpie, një makinë për takime.
✓ Lutu për ta rregullisht.
✓ Në mosmarrëveshje zgjidh durimin, jo krenarinë.
✓ Përhap këto mësime te miqtë që nderimi i prindërve të rikthehet si identitet i brezit tonë.
URGJENCA E VEPRIMIT SOT SHËRIM I FAMILJEVE DHE I UMMETIT
Do vijë dita kur zëri i tyre nuk do të dëgjohet më. Atëherë do dëshironim edhe një herë t’u shërbenim. Para se ajo ditë të vijë, nderoji me zemër. Çdo ndihmë është sadaka.
Bota na thotë të jemi të pavarur. Islami na mëson ndërvarësinë me Allahun, me prindërit dhe me ummetin.
Nëse rinia e sotme kthehet te këto mësime, familjet do shërohen dhe zemrat do zbuten një fjalë e mirë, një shërbim, një dua në heshtje.
