“Ende nuk kemi arritur t’i japim fund diskriminimit ndaj myslimanëve. Nuk kemi përfunduar me islamofobinë. Ka një lidhje indirekte me një formë ksenofobie,” tha drejtori i Qendrës Interfederale për Mundësi të Barabarta.
Patrick Charlier, drejtues i Qendrës Interfederale për Mundësi të Barabarta (Unia), theksoi shqetësimin për rritjen e ndjenjave anti-myslimane në Evropë. Ai nënvizoi se në Belgjikë, nëntë nga dhjetë njerëz që përballen me diskriminim janë myslimanë, veçanërisht gratë që mbajnë shaminë.
Një raport i publikuar nga Agjencia e BE-së për të Drejtat Themelore (FRA), “Të jesh mysliman në BE: Përvojat e myslimanëve,” tregoi një rritje të dukshme të racizmit dhe diskriminimit ndaj myslimanëve që nga viti 2016.
Sondazhi, kryer midis tetorit 2021 dhe tetorit 2022 me pjesëmarrjen e 9,000 të anketuarve në 13 shtete të BE-së, zbuloi se një në dy myslimanë përjeton diskriminim çdo ditë.
Diskriminimi ndaj grave, burrave dhe fëmijëve myslimanë buron jo vetëm nga feja, por edhe nga faktorë si ngjyra e lëkurës, etnia dhe historia e emigrimit. Të rinjtë myslimanë të lindur në Evropë dhe gratë që mbajnë shami janë veçanërisht të prekura.
Belgjika është bërë një zonë e nxehtë për këto çështje, me 43% të myslimanëve që raportojnë diskriminim në strehim.
Charlier, që drejton Qendrën për Mundësi të Barabarta që nga viti 1993, nënvizoi seriozitetin e situatës, duke theksuar armiqësinë ndaj myslimanëve në arsim, punësim dhe shoqëri.
“Në Belgjikë, kur flasim për besime fetare dhe filozofike, 90% e rasteve përfshijnë myslimanët. Shumica e këtyre rasteve janë të lidhura me myslimanët që përballen me diskriminim, gjuhë urrejtjeje dhe krime urrejtjeje,” tha Charlier.
“Në vitin e fundit, rastet më të dukshme janë ato të diskriminimit në punësim. Shumica e viktimave janë gra, dhe një pjesë e madhe e rasteve lidhen me shaminë në punë,” shtoi ai.
Ndërmjet viteve 2017 dhe 2023, qendra trajtoi kryesisht raste të diskriminimit në punësim, por edhe incidente në rrjetet sociale dhe shkolla, vuri në dukje Charlier.
Ndjenja anti-emigracionit nxit gjithashtu ndjenjat anti-myslimane.
“Mendoj se diskriminimi, gjuha e urrejtjes dhe krimet e urrejtjes janë serioze. Nuk dua të nënvlerësoj realitetin dhe vështirësitë për myslimanët në vendin tonë. Kjo është një realitet. Situata nuk po përkeqësohet ndjeshëm, por mbetet e qëndrueshme,” tha ai.
“Nuk kemi përfunduar ende me diskriminimin ndaj myslimanëve dhe me islamofobinë. Ka një lidhje indirekte me një formë ksenofobie,” tha ai.
“Kjo ndikon në diskursin kundër azilkërkuesve dhe emigracionit. Nuk është direkt e fokusuar tek myslimanët, por diskursi kundër emigrantëve shpesh përfshin idenë se ‘janë myslimanë nga Siria, Palestina, Afganistani, etj.’ Megjithatë, nuk shënohet si diskriminim ndaj myslimanëve; është më tepër ksenofobi,” shtoi ai.
