Pasojat ekologjike të konfliktit në Iran mbeten ende të vështira për t’u përcaktuar plotësisht, por vlerësohen si shkatërruese për mjedisin dhe klimën. Sipas paralajmërimeve të OKB, sulmet ndaj infrastrukturës së naftës po çlirojnë substanca shumë toksike, duke rënduar ndjeshëm situatën në rajon.
Gjatë sulmeve ajrore nga SHBA dhe Izraeli janë goditur dhjetëra objekte të naftës në Iran. Në të njëjtën kohë, Irani ka vënë në shënjestër instalime të nxjerrjes dhe përpunimit të naftës në disa vende të Gjirit Persik, duke përshkallëzuar rrezikun për ndotje të gjerë.
Sipas analizave të think tank-ut britanik Conflict and Environment Observatory, konflikti paraqet një rrezik të madh për dëme si afatshkurtra ashtu edhe afatgjata. Sulmet ndaj impianteve të naftës dhe gazit, si dhe rafinerive, kanë çuar në çlirimin e lëndëve të rrezikshme në tokë, ujë dhe ajër.
Ndër ndotësit e identifikuar janë lëndët djegëse fosile, metalet e rënda dhe substancat kimike të qëndrueshme si PFAS, të cilat janë rezistente ndaj ujit dhe nxehtësisë. Zjarret e shkaktuara nga sulmet kanë çliruar gjithashtu ndotës të rrezikshëm si dioksinat dhe furanet. Përveç kësaj, përdorimi i armëve dhe zjarret në terminalet e naftës kanë rritur emetimet e gazrave që ndikojnë në efektin serrë.
Pasojat shtrihen edhe në sistemet e furnizimit me ujë të pijshëm, duke përkeqësuar krizën ekzistuese të ujit në Iran. Ekosistemet detare janë gjithashtu në rrezik, pasi zjarret dhe rrjedhjet nga cisternat e naftës kërcënojnë jetën e peshqve dhe organizmave të tjerë detarë.
Megjithatë, ekspertët theksojnë se mungojnë ende të dhëna të plota për të vlerësuar në mënyrë gjithëpërfshirëse dëmet në tokë, ujë, ajër dhe zinxhirin ushqimor.
Përveç dëmeve të drejtpërdrejta, konflikti pritet të ketë edhe pasoja të tërthorta. Ndër to përfshihen përdorimi i shtuar i qymyrit nga vendet që varen nga gazi, si dhe rritja e emetimeve të CO₂ gjatë rindërtimit të infrastrukturës së shkatërruar. Këto zhvillime rrezikojnë të përkeqësojnë më tej krizën globale klimatike.
