Author: Dija Online

Kur’ani dhe Teoria e Ajnshtajnit
Kur’ani në dy vende tregon për shkurtimin e kohës, dhe atë:
“Atje ngjiten engjujt dhe Ruhi (Xhibrili) në një ditë që zgjat pesëdhjetë mijë vjet.” (El Mearixh: 4)“Ai i kordinon të gjitha çështjet prej qielli deri në tokë, e pastaj të gjithë Atij do t’i shkojnë në ditën e cila sipas llogaritjes tuaj zgjat një mijë vjet.” (Es Sexhde: 5)
Pse është shkurtuar koha? Pse vlerësimi i shkurtimit të kohës dallohet në dy ajetet e lartëpërmendura?
Në ajetin e parë kur’anor dita përmendet se është e gjatë pesëdhjetë mijë vjet, ndërsa në ajetin e dytë një mijë vjet; dhe pse Kur’ani në dy ajetet e lartëpërmendura e potencon “lëvizjen”, gjegjësisht të “ngjiturit”?
Përgjigje më të mirë në këtë pyetje, në frymën e komentimit shkencor të Kur’anit, do të na jep drejtori i katedrës së Shkencave Natyrore pranë Fakultetit të Femrave të Universitetit “Ein Shems” në Kajro, Dr. Mensur Muhammed Hasib En-Nebijj. Dr. Mensuri thotë: “All-llahu më së miri e di se përgjigje të drejtpërdrejtë dhe bindëse në lidhje me këtë çështje, përkatësisht problematikë, duhet kërkuar në parimet themelore të “teorisë së relativitetit” të Ajnshtajnit, dhe atëherë do ta kuptojmë elokuencën shkencore të Kur’anit, ku do të vërejmë se gjendemi para përsosshmërisë së madhe… me të cilën polemizojnë ata individë që veten e konsiderojnë të “mëdhenj”, e që në të vërtetë s’janë asgjë tjetër pos kokëfortë, të pandjeshëm, të verbër dhe të pavetëdijshëm”.
Dr. Mensuri vazhdon më tej: “Ajnshtajni e anuloi hapësirën dhe kohën në “teorinë e tij të njohur të relativitetit”, në vitin 1905 kur tha: “Nuk mundemi të bëjmë fjalë për kohën, e ta lëmë pas dore hapësirën, e as që mundemi të bëjmë fjalë për hapësirën, e të mos e marim në konsiderim kohën. Duke marë parasysh se gjithçka lëviz, ndërsa ajo gjithçka duhet ta ketë kohën e vet… e, meqë gjithçka lëviz shpejt, koha e tij e lëvizjes do të pakësohet në raport me kohën e lëvizjeve tjera dhe do të jetë më e ngadalshme se sa e tyre”.
Këtë shkurtim të kohës ne nuk e kuptojmë… Shtrohet pyetja: Pse? Sepse lëvizja jonë në tokë është e pamjaftueshme në raport me shpejtësinë lëvizëse, shpejtësia e së cilës është 300.000 kilometra në sekondë, përkatësisht 186.000 milja në sekondë, që njëherit është edhe absolutisht shpejtësia më e madhe. Sa për ilustrim, korpuskulat (trupthat) atomike lindin dhe zhduken, dhe pas një kohe të caktuar “jeta” u zgjatet, duke marë parasysh shkurtimin e kohës, kuptohet nëse lëvizin me shpejtësinë e dritës…
Për shembull, ta paramendojmë një raketë e cila lëviz me shpejtësi 10 nga shpejtësia e dritës në drejtim të planetit i cili është larg nesh 20 vite të dritës, d.t.th. në largësi prej 120 miliard miljash, dhe nëse kjo raketë arrin të kalon një distancë kohore prej 25 vjetësh sipas kalendarit tonë të të llogariturit, atëherë kjo e njëjta kohë shkurtohet në 15 vjet në raport me kosmonautët që gjenden brenda në raketë!!!
Kjo është gjithnjë sipas “teorisë së relativitetit” të Ajnshtajnit, që do të thotë se prindërit (etërit) që gjenden brenda në raketë mund të paramendojmë se pas kthimit nga udhëtimi astronautik janë bërë më të rinj me vjet se sa fëmijët e tyre të cilët i kanë lënë në tokë, ngase 30 vjetët e zgjatjes së udhëtimit të tyre të nisjes dhe kthimit nga hapësira i përgjigjen kohës prej 50 vitesh të jetuara në tokë…
Sipas kësaj “teorie”, rruga e cila zgjat me mijëra vite sipas llogaritjes tokësore të kohës, mundet të zgjat vetëm një ditë në raport me ekuipazhin në raketë, kuptohet nëse shpejtësia e lëvizjes i afrohet shpejtësisë së dritës.
Me të drejtë shtrohet pyetja: Vallë si mund ta kuptojmë shkurtimin e këtillë të kohës në raport me ata anëtarë të ekuipazhit të cilët udhëtojnë me shpejtësi të jashtëzakonshme? A mund të besojmë se mund t’i vizitojmë edhe pikat e fundit dhe më të largëta të kozmosit dhe të kthehemi në sipërfaqen e tokës para se të përfundojë jeta jonë? Si dhe, se kur do të kthehemi do ta gjejmë gjeneratën e dytë dhe ndryshime të shumta në tokë, ndryshime këto që na e bëjnë me dije dhe na tregojnë se kanë kaluar mijëra vjet në raport me banorët e tokës që nuk kanë udhëtuar…?
Mirëpo e gjithë kjo do të ndodhte me kusht që udhëtimi të zhvillohet me shpejtësi e cila është e përafërt me shpejtësinë e dritës, pa marë parasysh pamundësinë e bërjes së një udhëtimi të këtillë, ngase raketa e cila do të udhëtonte me këtë shpejtësi do të duhej të harxhonte lëndë djegëse (karburante) hiç më shumë e hiç më pak se dhjetë mijë herë më tepër se sa mbarë harxhimi i lëndëve djegëse për një vit në tërë rruzullin tokësor! E pamundshme apo jo!?
Ky është problemi i shkurtimit të kohës në rast të shpejtësive të mëdha të cilat i afrohen shpejtësisë së dritës, dhe të cilën e vë në dukje Ajnshtajni. Prandaj, me të drejtë shtrohet pyetja vetvetiu: A vërehet në mënyrë të dukshme përsosshmëria shkencore e shkurtimit të kohës, e përmendur në Kur’anin Fisnik në dy ajetet e lartëshënuara të sures El-Mearixh dhe Es-Sexhde? Disa pohojnë se ekziston kundërthënie, përkatësisht kontradiktë në përmbajtjen e këtyre dy ajeteve kur’anore, kjo duke marë parasysh dallimin e shkurtimit të kohës në të dy udhëtimet…”
“Mirëpo”, vazhdon Dr. Mensuri, “kjo nuk është kontradiktë, por përkundrazi, përsosshmëri shkencore. Sipas “teorisë së relativitetit”, koha shkurtohet duke u varur në shpejtësinë e shtuar. Sipas kësaj, ngjitja e melekëve dhe Xhibrilit [alejhis-selam] do të ndodhë në një ditë e cila është e barabartë me kohën “prej pesëdhjetë mijë vjetësh”, e që njëherit jep kufizim (ngushtim) më të madh kohor, përkatësisht shpejtësia e “të ngjiturit” është më e madhe… Por, “të ngjiturit” në ajetin tjetër do të përfundon “në një ditë” e cila është e barabartë “me një mijë vjet”, që d.t.th. kufizim (ngushtim) më të shkurtër kohor.
Mirëpo këtu nuk ka kontradiktë, përkundrazi, e gjithë kjo është plotësisht e kuptueshme, pasi që e dimë se melekët dhe Xhibrili [alejhis-selam] janë krijesa drite, të cilat ngjiten më shpejtë se krijesat tjera për të cilat bëhet fjalë në ajetin tjetër.
Shtrohet pyetja: A e ka lexuar Albert Ajnshtajni Kur’anin para shpalljes së “teorisë së relativitetit?”, apo Muhammedi [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem] (për të cilin biografët pohojnë dhe vërtetojnë besueshëm se nuk dinte shkrim-lexim) e ka njohur “teorinë e relatitivitetit” para se të shpallej kjo “teori” një mijë e treqind vjet pas vdekjes së tij?!?!
Kjo vlen sa për informim për ata të cilët me padije dhe me kokëfortësi pohojnë se gjoja Kur’ani është vepër njerëzore (sic!)…”
“Përsosshmëria shkencore”, vazhdon më tej Dr. Mensuri, “nuk përfundon vetëm me shkurtimin e kohës. Folja “je’aruxhu”, e përmendur në dy ajetet e sipërpërmendura të Kur’anit, në apektin gjuhësor do të thotë: “Ngjitje shtegut të shtrembërt” e jo vijës së drejtë. “Shtegu i shtrembërt” është parimi themelor i “teorisë së relativitetit”, bashkim për të gjitha lëvizjet e materieve dhe forcave në vasionë (hapësirë), “teori” të cilën Ajnshtajni e elaboroi në vitin 1916 për ta shpjeguar baraspeshën (ekuilibrin). Pohimin e tij e plotësoi me pjerjen e dritës së planetit në kozmos dhe matjen e shtigjeve të shtrembërta.
Albert Ajnshtajni thotë: “I tërë kozmosi shtrihet në sipërfaqe, e cila sipërfaqe është në trajtë të sferës së mbushur si balonë, i mbyllur në vetvete, që d.t.th. se kozmosi nuk është brenda balonës, por me trupat e vet e formon sipërfaqen e balonës. Kështu që, për rrjedhojë, lëvizja e materieve në kozmos është pjertazi e jo drejtë”.
Lidhur me këtë pohim të Ajnshtajnit, Dr. Mensuri thotë: “Këtë më së miri e shpjegon folja “je’aruxhu” që është përdorë në ajetet e sipërpërmendura, e jo ndonjë shprehje tjetër, për shpjegimin e udhëtimeve vasionike, që shpie tamam në precizitetin shkencor, sikur që përdoret edhe në ajetet kur’anore vijuese:
“Edhe sikur Ne t’u hapnim atyre një derë në qiell dhe të ngjiteshin vazhdimisht lart në të (e të shihnin engjujt e fshehtësisë).” (El Hixhr: 14)
“E di se çka futet në tokë dhe çka del prej saj, dhe çka bie nga qielli e çka ngjitet në qiell…” (Sebe’ë: 2)
Është thënë se kozmosi ngjan sikur balonë. Ajnshtajni llogariti se gjysma e kozmosit është e barabartë me 35 bilion vite të dritës. Largësia e trupave të Kozmosit njëri prej tjetrit është vërtetuar dhe shkencërisht është argumentuar. Në lidhje me këtë tregon edhe ajeti kur’anor vijues:
“Ne kemi ngritur qiellin me forcën tonë, por me të vërtetë mundemi edhe më tepër.” (Edh Dharijatë: 47) D.t.th. All-llahu i Madhërishëm qiellin, respektivisht kozmosin, e ndërtoi (ngriti) me Fuqinë e Përsosshmërisë së Vet qysh në periudhën parahistorike, në gjërësi shumë të madhe; si dhe zgjerimin e qiellit, që është dukuri konstante, në përputhshmëri me zgjerimin e kozmosit, gjë që edhe kjo shkencërisht është vërtetuar, të cilën e vërtetoi (shpalli) Hebeli pas llogaritjes që filloi në vitin 1929 e që vazhdon gjer në ditët e sotme…
Pasi që Krijuesi, sipas Cilësive të Veta, dallohet nga krijesat e Tij, Ai është i Vetmi që nuk ka kufij, Ai është i Vetmi që është mbi hapësirën dhe kohën, siç na rrëfen ajeti kur’anor vijues:
“Ai është i pari dhe i fundit; I Dukshmi dhe i padukshmi. Ai është I Gjithdijshëm për çdo send!” (El Hadid: 3) dhe “…e Tij është ç’ka ka në qiej dhe ç’ka ka në tokë…” (El Bekare: 255)
“Sipas kësaj”, vazhdon Dr. Mensuri “All-llahu i Madhërishëm është Krijuesi i përhershëm. Ekzistenca e krijesave është e kufizuar me kohën, ndërsa ekzistimi i Krijuesit është i përhershëm për çdo kohë. Ai nuk ka të kaluar, të sotshme dhe të ardhme. Ai, I Madhëruar qoftë, është përherë i Përhershmi…
All-llahu i Madhërishëm krijesave të veta ua ka dhënë kohën, kurse Ai Vetë është mbi rrjedhat e kohës. Gjithçka që Atij i është e njohur, veçmë ka ndodhur. Argument për këtë është: All-llahu i Madhërishëm i përshkruan ngjarjet e Ditës së Gjykimit me foljen e kohës së kaluar, edhe pse ajo (Dita e Gjykimit) ka të bëjë me të ardhmen…
“Erdhi (është afruar) caktimi i All-llahut (kijameti), pra mos kërkoni ngutjen (ardhjen para kohës) e tij!…” (En Nahl: 1)
“… dhe do t’i fryhet (vërejtje: folja në perfekt) surit dhe të gjithë do t’i tubojmë.” (vërejtje: folja gjithashtu në perfekt) (El Kehf: 99)
All-llahu i Madhërishëm nuk është i kufizuar me kohën dhe hapësirën. Ai është prezent (gjendet) në tokë dhe qiej. Musa [alejhisselam] bisedoi me All-llahun e Madhërishëm në tokë (kodrinën Turi-Sina), ndërsa vulës së Pejgamberëve, Muhammedit [sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem], në natën e Israsë dhe Miraxhit, ia zbuloi dhe tregoi shenjat e Tij më të mëdhaja në Mbretërinë Qiellore (Fronin e Tij, Arshin), ku koha dhe hapësira gjithashtu ishin të anuluara”.
Në fund, Dr. Mensuri thotë: “All-llahu i Madhërishëm deri diku edhe neve na ka dhënë aftësi që të lirohemi nga nocionet kohë dhe hapësirë, me anë të imagjinatës, ëndërrave etj. Me anë të imagjinatës, imagjinon vitet e shkuara sikur të mos kishin kaluar fare. Kurse nëpërmjet ëndrrave thyhet bariera e kohës dhe hapësirës, ngase kjo forcë (pra, thyerja e nocionit kohë dhe hapësirë, vërej. e përkth.) është shenjë e shpirtit të njeriut dhe dëshmi se shpirti është i pavdekshëm, i përjetshëm.
E njëjta gjë ndodh edhe me vetë shpirtin i cili del (largohet) nga gjymtyrët e trupit, dhe pa marë parasysh kohën dhe hapësirën, me anë të shpejtësisë së vet, shpejtësi kjo që vetëm All-llahu i Madhërishëm e din, mbërrin në botën tjetër – ahiret”.

Nëse butoni ‘like’ në Facebook është një ikonë kulturore, atëherë butoni ‘dislike’ është një mit i internetit. Mijëra njerëz e kanë kërkuar atë dhe miliona të tjerë kanë qenë të pavendosur për të.
Arsyeja pse nuk u krijua asnjëherë butoni ‘dislike’, sipas shpikësit të butonit ‘like’, është se nëse do t’u jepej fuqia njerëzve të shprehin saktësisht atë çfarë mendojnë për një link, foto, status ose koment, do të rezultonte në atë që ai e quan “pasoja fatkeqe”.
Duke folur për Tech Radar, Bret Taylor tha se nevoja për një buton ‘dislike’ ishte debatuar gjatë krijimit të butonit ‘like’, transmeton. “Arsyeja pse ne e lansuam butonin ‘like’ ishte që njerëzit të pajtohen me diçka që dikush e ka bërë, duke mos pasur nevojë që të thonë diçka”, thotë Taylor.
Ai shpjegoi se një buton ‘dislike’ nuk do të funksiononte kurrë në të njëjtën mënyrë siç funksionojnë komentet negative.

Edhe pse asnjëri nga ne nuk dëshiron të shohë rrjeta merimange në tavan, në shumë eksperimente është vërtetuar se këto rrjeta janë shumë të forta.
A e dini si e thur merimanga një rrjetë të tillë?
Sipas një lajmi të publikuar në revistën “BBC Focus”, në barkun e merimangës gjenden gjëndrat e fijeve të quajtura “spinneret” që përbëjnë gjëndrat e sekrecioneve. Kur merimanga vihen në kontakt me ajrin, prodhon një mëndafsh të lëngshëm, të ashpërsuar. Ky mëndafsh hollohet ose trashet, zbutet ose forcohet në lidhje me nevojat e merimangës.
Madje, ndonjëherë, struktura e rrjetës thahet plotësisht për të mundësuar ecjen e merimangës mbi të. Merimanga nxjerr jashtë mëndafshin me ndihmën e këmbëve të prapme dhe fija e parë fillon t’i japë formë mëndafshit pasi mbështjell një objekt. Vendet në mes spiraleve janë në përpjesëtim të drejtë me distancën në mes majës së këmbëve dhe vendit të fijeve në bark. Dhe kjo do të thotë që merimanga përdor trupin e saj për të plotësuar hapësirat boshe. Specialistët pohojnë se merimangat i thurin instinktivisht rrjetat e tyre në mënyrë perfekte. Gjendja e komplikuar e rrjetës krijohet me ndihmën e lëvizjes së secilës prej këmbëve të merimangës pa pasur nevojën e një modeli tjetër.
Përktheu: Prim.dr.med.sc. Ali F. Iljazi /dritaislame/

Sipas studimit më të fundit rezulton se ai që bën më shumë se tetë orë gjumë gjatë natës rrezikohen nga verbërimi.
Gjumi i tepërt ndikon që të dëmtohet shikimi, për shkak se gjumi i tepërt çon në një degjenerim makular, thuhet në studim.Ata të cilët flenë edhe më gjatë janë gjithashtu shtatë herë më të rrezikuar nga një fazë më e avancuar e këtij problemi.
Degjenerimi makular është një sëmundje e cila gradualisht shkatërron shikimin e kthjellët. Ky kusht është shkaktar i humbjes së shikimit tek shumë njerëz. Kështu leximi nga afër bëhet shumë i vështirë.
Hulumtimi nga doktori Rahul Khurana nga Kalifornia, u vërtetua pasi ai analizoi disa pacientë me dhe pa këtë sëmundje. Ata të cilët e kishin këtë gjendje treguan se kishin fjetur më shumë se tetë orë gjatë natës.

Për shumë njerëz, dushi në mëngjes është pjesë e rutinës së tyre ditore. Pa e bërë atë, ata ndjehen të papastër, të pagatshëm për ditën përpara.Por një hulumtim shfaq atë se britanezët nuk lahen deri në tre ditë.E sa shpesh pra duhet të lahemi apo të kemi një dush?Në fakt, duke u bazuar në Dr Elaine Larson, eksperte e sëmundjeve infektive në Universitetin e Kolumbisë, ka thënë se vetëm njëherë apo dy herë në javë duhet të bësh dush.Ajo ka thënë për Time:“Njerëzit mendojnë se ata janë duke u larë për shkak të higjienës ose të jenë të pastër, por baketerologjikisht, kjo është çështje”
Dr. C Brandon Mitchell, profesor asistent i dermatologjisë në Universitetin e Gjorgj Washingtonit, beson se larja njëherë apo dy herë në javë është e mjaftueshme“Trupi juaj është një makinë e mirë. Një dush për çdo ditë nuk është e nevojshëm.”Pejgamberi, sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem, ka thënë:“Obligohet të lahet secili i moshërritur në ditën e Xhuma, të përdor misvakun dhe të parfymoset aq sa mundet”. (Muslimi)./KohaIslame

Aplikacioni Messenger i Facebookut ka tejkaluar 800 milionë përdorues aktivë mujor, që do të thotë se ka më shumë përdorues sesa rivalët si Snapchat dhe Viber, por ende nuk e ka kaluar WhatsApp-in, po ashtu pronë e Facebookut, e cila ka 900 milionë përdorues aktivë mujor.
WhatsApp ishte aplikacioni i parë i cili ka mundësuar që njerëzit të dërgojnë dhe të marrin tekst mesazhet falas në smartfona, përmes Wi-Fi-së. Ndërkaq përdoruesit e Messenger po ashtu mund të ndajnë mesazhet, por ky aplikacion ofron gjithashtu edhe video thirrjet falas dhe disa shërbime për biznes.
Për të siguruar një kontekst për këtë rritje, Facebook ka raportuar arritjen e 500 milionë përdoruesve aktivë në nëntor të vitit 2014, 600 milionë në mars të vitit 2015, si dhe 700 milionë në qershor të vitit 2015, transmeton Koha.net. Përderisa shkalla e përshpejtimit është ngadalësuar pak, është më se e qartë se vendimi i Facebookut për ta quajtur Messengerin si një entitet i pavarur (duke parandaluar përdoruesit për të dërguar/marrë mesazhet përmes aplikacionit Facebook) e ka paguar veten.
Facebook planifikon që të fitojë para nga reklamat në Messenger, por nuk ka thënë se kur do ta bëjë këtë. Rrjeti më i madh në botë social online, i cili ka 1.55 miliardë përdorues, fiton para duke shitur reklama që shfaqen në murin e përdoruesve.
Messenger ka shtuar veçoritë e reja gjatë muajve të fundit, duke u mundësuar përdoruesve që të kyçen në të pa pasur nevojë për një llogarit të Facebookut, duke për pagesa, video thirrjet dhe duke komunikuar drejtpërdrejtë me bizneset.
Natyrisht, arritjet e Facebookut shtrihen përtej Messengerit. WhatsApp – një pronë tjetër e Facebookut – ka kaluar shifrën prej 900 milionë përdorues aktivë mujor në shtator të vitit të kaluar, dhe Instagram ka kaluar shifrën prej 400 milionë përdorues aktivë mujor në të njëjtin muaj, ndërsa Facebook vetvetiu ka kaluar shifrën prej 1.5 miliardë në nëntor të vitit të kaluar.

Facebooku është tmerruar me trendin se njerëzit do ditë e më tepër po postojnë më pak informacionet për veten.
Përdoruesit e këtij rrjeti social përditësojnë llogaritë e tyre me fotografi, por një numër i madh i postimeve të tyre janë vegëza të ueb-faqeve tjera.
Kjo po ndodh ndoshta sepse njerëzit kanë shumë lidhje – shumë prej tyre nga e kaluara e largët dhe për këtë përdoruesit nuk dëshirojnë të ndajnë të dhënat e tyre me dikë që nuk e ka takuar për një kohë të gjatë.
Por Facebooku po e sheh brengosës faktin se njerëzit nuk po ndajnë shumë informacionet intime rreth tyre – dhe në vend të këtij rrjeti social – ata po përdorin rrjetet më të vogla siç është Snapchati ose Intagrami.
Shefi i Facebookut, Mark Zuckerberg, ka inkurajuar punëtorët e tij që të dalin me ide të reja për të mundësuar shpërndarjen e gjërave personale, transmeton Koha.net.
Një plan për këtë është lansimi i opsionit “On This Day” që kërkon rikthimin e një postimi i të njëjtës ditë, por i një viti të mëparshëm ose të viteve të mëparshme.
Një tjetër opsion janë edhe videot “live”. Facebooku lansoi këto opsione për t’i bërë interesante edhe aktivitetet më të mërzitshme të përdoruesve.

Doktori u tha prindërve tu thonë lamtumirë. Me sy të lagur, ato ngritën duart për tu lutur dhe shkuan për ti puthur vajzat e tyre të cilat kishin lindur të ngjitura.Të dy vogëlushet kishin lindur të ngjitura, ku secila prej tyre e shihte vetën së bashku me motrën në pasqyre, secila kishte dy krah, dy këmbë, zemra individuale po ashtu edhe trakt digjestiv, por një mëlçi të përbashkët.Për to u kujdeske nëna e tyre, me gjithë vështirësitë që kishin këto dy vajza të vogla. Tani më, pasi ditëlindjes së tyre të parë ata kishin për të udhëtuar nga vendi i tyre i varfër Pakistani në vendin e pasur të Arabisë Saudite për ti ndarë, përmes operimit që do tua ndryshonte jetën e tyre në mënyrë radikale.“Unë ende kam dyshime dhe jam e frikësuar” tha babai i tyre, Nisar Ghani, 45 vjeç, derisa doktori i përcjell vajzat Fatmien dhe Mishelën drejt dhomës së operimit. “Në fund, ne të gjithë jemi të Zotit”.
Operimi i datës 26 mars, ishte pjesë e një programi që ka kohë që vazhdon në Saudi për ti ndarë binjakët e ngjitur që vijnë nga familjet e varfra anë e kënd botës.Dr. Abdullah al Rabeeah, kirurgu që udhëheq programin, tha se që nga viti 1990 se ka bërë 40 operime për familje nga 20 vende të ndryshme të botës në tre kontinente të cilët nuk mund të mbulonin shpenzimet e operimit.Ky program nuk ishte raportuar në revista shkencore, por Dr Rabeeah tha se 70 nga 74 pacientët e tij janë ende gjallë sot.

Dr. James ONeill, profesor i kirurgjisë së pediatrisë në Universitetin Vanderbilt të Qendrës Mjekësore i cili po ashtu ka ndarë një numër të madh të binjakëve të ngjitur, tha se nuk ka njohuri për programin.Por pas një rishikimi, Dr. ONeill tha se është një programet më të mëdha në botë dhe që është shumë i vlefshëm.Suksesi tha ai duhet të matet jo vetëm normat e mbijetesës por po ashtu edhe nga shkaqet e vdekjeve për pacientët që nuk kanë arritur ta bëjnë atë, dhe kualitetin e jetës që e kanë ata që u operuan.Dr. Rabeeah tha se katër pacientët të cilët nuk mbijetuan, dy vdiqën nga sëmundjet e zemrës, një nga kolera dhe një nga meningjit. Ato që mbijetuan edhe sot mbajnë kontakte me të. Dy vajza që ai i kishte operuar në vitin 1992, rishtazi e kanë vizituar pasi kanë kryer fakultetin.Ky program mbahet në Spitalin special të fëmijëve Mbreti Abdullah në Riad e cila udhëhiqet nga Garda Nacionale e Saudisë. Financohet nga pasuria mbretërore, bamirësia Islame dhe nga donimi i diplomacisë publike.Mbreti Selman aprovon rastet individuale dhe qeveria pastaj kujdeset për faturat, duke u dhënë pacientëve dhe familjeve të tyre biletë të klasit të parë dhe akomodim falas. Ato janë promovuar nga mediat lokale, dhe një reporter dhe fotograf i New York Times iu bashkua ekipit për të parë skenën e operimit të vajzave të Ghanit nga Pakistani.“Është unike, këto lloj anomalie tërheqin vëmendjen e shumë njerëzve dhe unë kam qenë shumë i prekur”thotë mjeku 66 vjeçar, i cili tani më veç se është hero kombëtar.
Për familjen e Ghanit, nga Swat Valley në Pakistan, ditëlindja e binjakëve ka qenë përzierje mes gëzimit dhe traumës. Ghani tha se e kishte lënë shkollën në klasën e tetë për ti ndihmuar babait të tij në fermë, pastaj erdhi në Arabinë Saudite për të punuar, ndërsa gruaje e tij Leena, qëndroi në Pakistan me tre vajzat e para, tani më 9,7 dhe 4 vjeç.
Lindja e dy binjakëve ishte lajm i gëzueshëm, por doktorët nuk i treguan Lenës se ajo kishte fëmijë të ngjitur në mënyrë që ajo të mos shokohet.“Unë dhe familja ime ishim të shastisur nga ajo se si do të reagojnë njerëzit rreth nesh” tha ai.Ata kishin gjetur një spital në Islamabad që mund të kujdesej për ta po jo që ti ndante, dhe po bëhej më rëndë për tu menaxhuar derisa ato rriteshin.
Një doktor kishte dhënë këtë rekomandim.Udhëtimi ishte një ngritje në status për Ghanin, i cili për 12 vjet kishte mbledhur nga çdo muaj 530$ si një vozitës i një familje Saudiane. Tani ai ishte i ftuar i mbretit.
Në ditën e operimit çifti e shikoi operimin përmes ekraneve të mëdhenj, njëri duke qëndruar në auditorium e tjetri në tokë, duke u përgjigjur mesazheve, duke qarë e duke lexuar Kuran.Në dhomën e operimit, i ndërtuar enkas për ndarje të binjakëve, ishin 20 doktor, infermiere dhe teknikë të cilët pastruan vajzat dhe aplikuan anestezionin, dhe filluan prerjen.Ekipi iu fut ritmit menjëherë, duke folur qetë dhe butë e në të njëjtën kohë duke shikuar monitorët që tregonin rrahjet e zemrave të dy vajzave të vogla.
Pjesa më e vështirë ishte ndarja e mëlçisë, e cila ishte në fakt ishte dy mëlçia të bëra në një, duke e bërë ndarjen më të lehtë, tha Dr. Rabeeah.Doktorët tjerë u kujdesën që mos të ketë gjakderdhje gjatë prerjes.Infermierët shikonin operimin, në rast nevojë për diçka për të ndërhyrë menjëherë.Në radhën e parë ishte Nabil Abdulhak, një inspektor shkollor i Jemenit i cili kishte djalin e lindur me një kokë, Ahmedin i cili kishte dy trupa dhe një kokë të vetme, një zemër dhe mushkëri. Abdulhaki na e tregoi përmes telefonit djalin e tij i shtrirë në shtrat, me dy palë krah dhe dy palë këmbë.Tani Ahmedi, i cili ishte operuar nga Dr. Rabeeah në shkurt, po lozte me fëmijët e tjerë që ishin aty.
Në dhomën e operimit, ishin ndarë mëlçitë, ku doktorët kishin prerë edhe muskujt abdominal dhe kishin filluar heqjen e lëkurës së kishte bashkuar ata të dyja.Dr. Rabeeah numëroi deri në pesë duke thënë: “Zero! Falënderimi i takon Allahu” dhe vajzat ishin të ndara më.Infermieret aplauzuan.
Pastaj, për herë të parë në jetë, vajzat ishin vendosur në shtretër të ndara.Ekipi i qepi ato. Ata u stabilizuan, ndërsa mjekët i nxorën jashtë për ti takuar prindërit, dashamirësit, ambasadorin e Pakistanit dhe një televizion lokal që dha pamje direket.“Ju mund ti puthni ato” tha Dr. Rabeeah.
Ia dolën vajzat e Ghanit, ai iku një hap mbrapa dhe ra në sexhde si shenjë falënderimi ndaj Zotit./NewYorkTimes/KohaIslame.com

Pothuajse 50% e njerëzve që kanë përjetuar sulm në zemër, pohojnë se kanë pasur simptoma rreth një muaj më parë, por shumica e tyre nuk i kanë kushtuar vëmendje dhe kjo neglizhencë ndoshta iu ka kushtuar shumë në jetë!
Disa nga pacientët që i kanë mbijetuar sulmit në zemër, kanë dëshmuar se një muaj më parë kanë pasur simptoma si vështirësi në frymëmarrje dhe dhimbje e rëndë në gjoks.
Meshkujt janë më të prirur për dhimbje në gjoks, ndërsa femrat vështirësi në frymëmarrje. Tek meshkujt mund të paraqitet problemi me ereksionin, e që është faktor për ngushtimin e enëve të gjakut.
Femrat (rreth 70%) janë më të prirura për ndjesinë e lodhjes së fuqishme dhe afatgjate, madje edhe disa javë para sulmit. Nëse muskuli i zemrës nuk punon si duhet, kjo mund të shkaktojë ënjtje të këmbëve dhe patjetër ti kushtoni vëmendje këtyre simptomave.
Ja 6 shenjat paralajmëruese që mund të ndodhin një muaj më herët, para se të përjetoni sulm në zemër:
LodhjeNëse arteriet ngushtohen, zemra merr më pak gjak nga sa është mësuar, dhe si rezultat i kësaj funksionon shumë vështirë. Kjo është arsyeja pse ndiheni të lodhur dhe të përgjumur gjatë gjithë kohës.
Pa frymëmarrjeNëse zemra pranon më pak gjak, kjo nënkupton se mushkëritë marrin më pak oksigjen se normalja. Nëse keni probleme me frymëmarrjen, kontaktoni mjekun tuaj sa më shpejt të jetë e mundur, sepse kjo do të thotë se po i afroheni kohës së pësimit të ndonjë sulmi në zemër.
PlogështiNëse trupi juaj ligështohet, pra ndjeni plogështi, kjo ndodhë sepse arteriet bëhen më të ngushta dhe pengojnë qarkullimin e gjakut si duhet. Muskujt nuk funksionojnë ashtu siç kanë nevojë dhe për atë ndodhë deri tek rrëzimi apo përplasja.
Marramendje dhe djersitje e ftohtëQarkullimi i dobët është fajtor për këtë si dhe për kufizimin e rrjedhjes së gjakut në tru, gjë që është shumë e rrezikshme për jetën. Në këtë gjendje, ju do të ndjeni marramendje dhe konfuzion. Mos i injoroni këto shenja.
Presion në gjoksNëse keni simptoma të hershme të sulmit në zemër, ka gjasa të ndjeni siklet në gjoks, dhembje të lehtë apo presion të lartë të gjakut.
Simptoma të gripit apo ftohjesNëse ndjeheni si kur keni simptoma të gripit apo ftohjes pa qenë sezona e dimrit, kjo mund të jetë një tregues për ndonjë sulm në zemër në të ardhmen e afërt. Shumë persona pasi i kanë mbijetuar sulmeve të tilla, kanë theksuar se disa ditë para sulmit të tyre kanë pasur simptoma të tilla si psh. kollë ose temperaturë, thuhet në Bright Side.

Ndalimi i pirjes së duhanit është tepër i vështirë, por ju mund ta bëni shumë më të lehtë procesin.Duke mësuar më shumë për 7 fazat në të cilat kalon trupi juaj gjatë lënies së duhanit keni një shans më të mirë për ta mësuar veten me ajrin e pastër dhe ta largoni nga tymi.
1. Lajmi i mirë është se përfitimet për shëndetin fillojnë 20 minuta pas lënies së duhanit. Lajmi i keq është që trupi juaj vazhdon ta kërkojë në po të njëjtën periudhë kohore.
2. Trupi juaj fillon të përjetojë simptomat e para të tërheqjes ndaj nikotinës, të tilla si dëshirat intensive, oreks, ankth, frustrime e shumë të tjera.
3. Shumë njerëz nuk e kuptojnë se nikotina largohet plotësisht nga trupi brenda 72 orësh nga cigarja e fundit që është konsumuar. Lajmi i keq është se dëshira për të konsumuar është shumë e fortë në këtë periudhë kohore. Një nga gjërat që duhet të dini është se dëshira për të pirë cigare është e njëjtë me ndjesinë e të qenit i uritur. Kjo është arsyeja pse shumë njerëz shtojnë në peshë pasi lënë duhanin, pasi hanë për të shmangur dëshirën ndaj nikotinës. Nëse kujtoheni se procesi në të cilin po kaloni nuk është aq i dëmshëm sa ju thotë mendja, gjithçka do të jetë më e lehtë në vazhdim.
4. Fakti që nikotina është larguar nga trupi juaj ul mundësitë e të pasurit dhembje koke apo të përziera. Të gjitha simptomat që po përjetoni janë efekt i mendjes. Kjo nuk i bën më të lehta për t’u kapërcyer, por duhet të arrini paqen brenda vetes dhe të përdorni forcën dhe motivimin për të shkuar drejt qëllimit që i keni vendosur vetes.
5. Rreth dy javë pasi të keni lënë pirjen e duhanit do të vini re se disa aktivitete të përditshmërisë janë më të lehta për t’u bërë. Nuk do të lodheni aq sa më parë kur të ngjisni shkallët e pallatit. Funksionet normale të mushkërive përmirësohen në mënyrë dramatike 14 ditë pas lënies së duhanit.
6. Shumica e simptomave kanë tendencë të zhduken rreth dy javë e gjysmë pas ndërprerjes së duhanit. Kjo do të thotë se dëshirat që duhet t’i frenonit tashmë janë më pak të shpeshta, aq sa nuk do të kërkoni më paketën më të afërt për ta konsumuar.
7. Edhe pse trupit tuaj i duhet më pak kohë, mendjes i duhet më shumë për t’u çliruar nga varësia dhe mund të quheni zyrtarisht të pastër pas tri javësh. Urime, tashmë jeni të lirë!