Më 14 dhjetor 2018, Kuvendi i Kosovës mori një nga vendimet më të rëndësishme të pas-pavarësisë, duke transformuar Forcën e Sigurisë së Kosovës (FSK) në Ushtrinë e Kosovës, përmes miratimit të tri ligjeve themelore me 106 vota pro dhe një abstenim. Ky hap shënoi një moment kyç në konsolidimin e sovranitetit dhe arkitekturës së sigurisë së shtetit të Kosovës, pavarësisht kundërshtimeve të hapura nga Lista Serbe dhe Beogradi zyrtar.
Transformimi u realizua përmes ndryshimeve ligjore, pa amendamentim kushtetues, një qasje që u vlerësua nga mbështetësit si e nevojshme për shkak të bllokadave politike, por që njëkohësisht u shoqërua me debate për qëndrueshmërinë afatgjatë institucionale. Megjithatë, procesi u zhvillua në koordinim të ngushtë me partnerët strategjikë të Kosovës, veçanërisht Shtetet e Bashkuara të Amerikës, duke garantuar se zhvillimi i ushtrisë do të ishte gradual, transparent dhe në përputhje me standardet e NATO-s.
Gjatë shtatë viteve, Ushtria e Kosovës ka kaluar nga një forcë me mandat kryesisht civil dhe emergjent, në një strukturë që synon aftësi të plota mbrojtëse. Investimet në trajnim profesional, modernizim të pajisjeve dhe bashkëpunim ndërkombëtar kanë rritur kapacitetet operative, ndërsa pjesëmarrja në ushtrime të përbashkëta rajonale dhe ndërkombëtare ka forcuar ndërveprueshmërinë me aleatët perëndimorë.
Megjithatë, sfidat mbeten të shumta. Ushtria e Kosovës përballet me kufizime buxhetore, nevojë për zhvillim të mëtejmë të kapaciteteve strategjike dhe me një ambient sigurie të ndërlikuar në rajon, veçanërisht për shkak të tensioneve të vazhdueshme me Serbinë. Po ashtu, integrimi i plotë i komuniteteve joshumicë mbetet një test i rëndësishëm për karakterin multietnik të forcës.
Shtatë vjet pas formimit, Ushtria e Kosovës mbetet një simbol i shtetësisë, por edhe një projekt në zhvillim, suksesi i të cilit do të varet nga stabiliteti politik, mbështetja ndërkombëtare dhe vizioni afatgjatë për sigurinë kombëtare dhe integrimin euroatlantik.
