Fushëbetejë Globale apo Kënd Lojërash? Si po përballen fëmijët myslimanë me bullizmin në Amerikë
Nga: Pia Rebello Britto, Ph.D.
Ndërsa bullizmi është në rritje në shkollat amerikane, arsyet pse fëmijët myslimanë po bëhen pre e tij janë të thella: njohuritë e kufizuara të shoqërisë, keqkuptimet e rrënjosura dhe stereotipat negativë. Pak dihet rreth Islamit, dhe akoma më pak po bëhet për ta ndrequr këtë situatë. Ky artikull analizon pasojat e këtij mosveprimi dhe ofron zgjidhje për një shoqëri më gjithëpërfshirëse.
Një ditë e zakonshme për Rejhanën
Në një ditë të zakonshme, dhjetëvjeçarja myslimane arabo-amerikane Rejhana del jashtë derës së shtëpisë e përgatitur të përballet me ofendime, tallje dhe vështrime që e vendosin atë në të njëjtin grup me ata që hedhin në erë gjithçka, nga makinat te ndërtesat. Ndonëse ajo po rritet në një periferi amerikane, realiteti i saj është po aq i largët nga ata terroristë sa edhe ai i fqinjit të saj në derën ngjitur.
E identifikuar më lehtësisht për shkak të shamisë së saj, Rejhana është shpesh pre e diskriminimit dhe etiketimit fyes. Por situata e saj është më e vështirë në shkollë, ku bashkëmoshatarët e bullizojnë dhe e përjashtojnë shoqërisht, mësuesit e pyesin për “thesin” që mban në kokë dhe ku tekstet shkollore e keqinterpretojnë fenë e saj. Ajo nuk e kupton as çfarë do të thotë e gjithë kjo, as se si të përgjigjet; megjithatë, përjashtimi shoqëror (ostracizmi) dhe keqkuptimet e lëndojnë thellë.
Një pjesë e saj ndjen faj e turp dhe dëshiron të distancohet nga komuniteti; e megjithatë, një pjesë tjetër ndihet jashtëzakonisht krenare për familjen dhe trashëgiminë e saj. Ajo merr forcë të madhe nga feja dhe traditat kulturore. Të rritesh si mysliman në Amerikën e pas 11 shtatorit është ndoshta një nga detyrat më sfiduese në zhvillimin njerëzor.
Gjeopolitika në oborrin e shkollës
Ndonëse “bullisti i oborrit të shkollës” nuk është një fenomen i ri, reflektimi i situatës gjeopolitike globale mbi këtë fenomen sigurisht që është i tillë. Bullizmi ndaj fëmijëve është në rritje, i mirëdokumentuar dhe në zgjerim. Arsyeve të zakonshme – si pamja fizike apo popullariteti – po u bashkohet një arsye më pak e njohur, por po aq e fortë: diskriminimi etnik dhe fetar.
Fëmijët myslimanë raportojnë refuzim nga bashkëmoshatarët, viktimizim dhe izolim social për shkak të përkatësisë së tyre. Studimet tregojnë se ata përballen me keqkuptime të gjera dhe stereotipa negativë rreth Islamit në shkollat e tyre. Për shembull, vajzat që mbajnë hixhab raportojnë se ndihen më të cenuarat – një fenomen i quajtur tashmë “hixhabofobia”.
“Edhe pse portretizimi negativ nga media luan një rol kryesor, hulumtimet tregojnë se edhe kurrikulat dhe vetë mësuesit mund të jenë negativisht të njëanshëm në mënyrën se si jepet informacioni rreth Islamit.”
Nëse nuk adresohet menjëherë, kjo situatë mund të çojë në një shoqëri thellësisht të përçarë. Identiteti ynë është një proces që nis në fëmijëri dhe konsolidohet në adoleshencë. Për fëmijët e emigrantëve, identiteti etnik është thelbësor dhe lidhet drejtpërdrejt me përshtatjen psikologjike, arritjet akademike dhe vetëvlerësimin.
Fëmijët myslimano-amerikanë po e zhvillojnë ndjenjën e vetvetes në një kontekst sociopolitik që nxit mosbesim ndaj tyre. Në diskutime të fundit me të rinj arabo-myslimanë (kryesisht qytetarë amerikanë), u zbulua një konflikt i jashtëzakonshëm i brendshëm: ata nuk reagojnë kur quhen “terroristë” nga frika se validizojnë ofendimin, por ky mosreagim i bën të ndihen sikur po e tradhtojnë komunitetin e tyre. Ky konflikt i brendshëm po rrit rrezikun e depresionit dhe po i bën ata të distancohen nga bashkëmoshatarët.
Kompleksiteti i një identiteti të pakuptuar
Megjithëse Islami është një nga fetë me rritjen më të shpejtë në SHBA, ka një mungesë të theksuar kërkimesh, programesh dhe politikash që adresojnë nevojat e fëmijëve myslimanë.
Ne dimë relativisht pak për zhvillimin e identitetit të tyre. Modelet e vjetra të integrimit (si ato për evropianët e hershëm apo për emigrantët me ngjyrë) nuk u përshtaten. Fëmijët myslimanë nuk janë kryesisht evropianë dhe nuk e konsiderojnë ngjyrën e lëkurës si identifikuesin e tyre parësor. Identiteti i tyre është kompleks: ai kryqëzohet me fenë, gjininë, racën dhe gjuhën. Edhe pse ndajnë të njëjtin besim, ata janë jashtëzakonisht të larmishëm kulturalisht. Disa arrijnë t’i integrojnë pa problem identitetin mysliman dhe atë amerikan, ndërsa të tjerë e kanë të vështirë t’i bashkojnë këto dy botë.
Në anën tjetër, media popullore (si filmat e Hollivudit) shpesh portretizon imazhe negative, duke e lidhur Islamin me dhunën dhe duke thelluar ndarjen “ne” dhe “ata”. Media e margjinalizon myslimanin e zakonshëm. Kjo gjendje e ushqen mosdijen e personelit shkollor, të cilët mbeten pa burime të sakta për t’i kuptuar apo ndihmuar këta nxënës.
Çfarë duhet të bëjmë? Rekomandime për zgjidhje
Për të ndalur këtë valë ostracizmi dhe bullizmi, nevojiten përpjekje në disa fronte që nuk e përjashtojnë njëra-tjetrën:
1. Lufta kundër stereotipave përmes medias digjitale
Rinia shpenzon mbi shtatë orë në ditë online. Platforma si YouTube ofrojnë një mundësi të artë. Nëse të rinjtë myslimano-amerikanë do të inkurajoheshin të krijonin video-portrete të vetvetes, për të treguar jetën dhe pasionet e tyre, ata mund të edukojnë rininë jomyslimane. Ky format inovativ i jep fuqinë rinisë myslimane të flasë vetë për veten, duke shkatërruar paragjykimet që u janë imponuar nga media tradicionale.
2. Ndërhyrje të bazuara në shkollë dhe kurrikula të reja
Shkolla është vija e parë e frontit. Çdo program kundër bullizmit duhet të jetë specifik dhe të kuptojë sfidat reale të fëmijëve myslimanë. Kërkohet urgjentisht trajnim i mësuesve dhe ndryshim i kurrikulave për të promovuar mirëkuptimin multikulturor. Informacioni i saktë rreth Islamit duhet të jetë pjesë e mbledhjeve të stafit, manualeve të nxënësve dhe komunikimeve me prindërit.
3. Ndërtimi i urave në komunitet
Dialogu ndërfetar mes udhëheqësve të komuniteteve dhe partneritetet në lagje janë jetësore. Krijimi i një mirëkuptimi të përbashkët mes etnive parandalon diskriminimin përpara se ai të arrijë në dyert e shkollës.
4. Mbrojtje specifike legjislative
Ndërsa shumë shtete kanë ligje të përgjithshme kundër bullizmit, ato nuk janë parandaluese dhe nuk e njohin specifikën e këtij problemi. Duhet të lobohet për ligje të reja që trajtojnë në mënyrë specifike çështjet e krimeve të urrejtjes dhe diskriminimit etniko-fetar në shkolla.
Përfundim: Një e nesërme pa frikë
Rejhana ndoshta është bullizuar edhe sot në shkollë. Por ndryshe nga bashkëmoshatarët e saj që mund të ngacmohen për çështje vetëvlerësimi, rivaliteti apo argëtimi – gjëra që mund të adresohen dhe kuptohen – fëmijët myslimanë bullizohen për shkak të një situate gjeopolitike që as nuk e kontrollojnë dhe shpesh as nuk e kuptojnë.
Arsyet e sulmeve ndaj tyre janë thellësisht të ndryshme, ndaj kemi nevojë për përpjekje intensive për të edukuar shoqërinë. Nëse duam të sigurohemi që vajza si Reyhan të dalin nesër nga shtëpia pa frikën e të qenit të përjashtuara, duhet të fillojmë punën që sot. Për të pasur një shoqëri të bashkuar nesër, duhet të edukojmë qytetarët tanë sot.
Rreth Autores:
Dr. Pia Rebello Britto është hulumtuese dhe anëtare (Fellow) e Institutit për Politika Sociale dhe Mirëkuptim (ISPU) dhe Shkencëtare në Qendrën e Studimit të Fëmijëve në Universitetin Yale. Ajo njihet ndërkombëtarisht për punën e saj në zhvillimin e politikave për fëmijërinë e hershme, duke këshilluar mbi 20 shtete rreth botës. Së fundmi, puna e saj shkencore është fokusuar në sfidat e zhvillimit të identitetit tek fëmijët myslimanë dhe arabë në perëndim.
(Përshtatur nga dokumenti i politikave #49 i botuar nga ISPU – Institute for Social Policy and Understanding, Washington D.C.)
