Tashmë bashkëfajtore në gjenocidin e Izraelit përmes prodhimit të armëve dhe mbështetjes politike, India tani thellon linjën e saj me një marrëveshje të re tregtare
Marrëveshja Dypalëshe e Investimeve u nënshkrua në prani të delegacionit izraelit të përbërë nga oficerë të lartë të qeverisë izraelite dhe oficerë të lartë të qeverisë së Indisë (Ministria Indiane e Financave)
Në fillim të kësaj jave, India nënshkroi një pakt historik investimesh me Izraelin.
Marrëveshja, e njohur si Marrëveshja Dypalëshe e Investimeve (BIA), synon të forcojë besimin e investitorëve dhe të ofrojë transaksione biznesi më të lehta midis dy vendeve.
Në ceremoninë e nënshkrimit në Delhi më 8 shtator, Ministri i Financave i Izraelit, Bezalel Smotrich, tha se pakti do të “hapë dyer të reja si për investitorët izraelitë ashtu edhe për ata indianë, do të forcojë eksportet izraelite dhe do t’u ofrojë bizneseve në të dyja anët siguri dhe mjete për t’u zhvilluar në tregjet me rritjen më të shpejtë në botë”.
“India është një fuqi ekonomike në rritje dhe bashkëpunimi është një mundësi e jashtëzakonshme për Izraelin.”
Në një deklaratë, qeveria indiane tha se marrëveshja pasqyronte “angazhimin e përbashkët të të dy kombeve për të rritur bashkëpunimin ekonomik dhe për të krijuar një mjedis investimesh më të fortë dhe më elastik.”
Ta themi thjesht, është një pakt që i lidh ekonomitë e Indisë dhe Izraelit në afatgjatë.
Jo vetëm që është marrëveshja e parë e këtij lloji midis Indisë dhe një vendi “perëndimor”, ose një anëtari të Organizatës për Bashkëpunim dhe Zhvillim Ekonomik (OECD), por gjithashtu vë në lëvizje mundësinë e një marrëveshjeje të tregtisë së lirë midis dy vendeve.
Sigurisht, kjo marrëveshje ka të bëjë me paratë dhe sigurinë ekonomike.
Dhe duket se një qëllim i rëndësishëm i kësaj marrëveshjeje është mbrojtja e investimeve të Adani-t në Portin e Haifës, si dhe një përpjekje për të mbajtur gjallë Korridorin Indi-Lindje e Mesme (IMEC) – një korridor ekonomik që lidh Indinë me tregjet perëndimore.
Korridori IMEC, i mbështetur nga SHBA dhe i parashikuar si një rrugë tregtare për të kundërshtuar Nismën “Një Brez, Një Rrugë” të Kinës (BRI), është përballur me pengesa që kur filloi gjenocidi i Izraelit në Gaza.
Por duke pasur parasysh kohën e paktit midis Indisë dhe Izraelit, kjo ka të bëjë shumë edhe me politikën, diplomacinë dhe projeksionin e forcës dhe besimit.
Është gjithashtu një mjet për projektin e vazhdueshëm të lehtësimit të integrimit të gjerë ekonomik midis Indisë dhe Izraelit me Lindjen e Mesme.
Investim gjatë një gjenocidi
Që nga tetori 2023, Izraeli ka vrarë, plagosur ose gjymtuar rreth 200,000 njerëz në Gaza.
Një popullsi e tërë, afër dy milionë njerëz, jeton në zi buke, e krijuar tërësisht nga një bllokadë dhe rrethim i qeverisë izraelite.
Në përgjigje të skenave nga Gaza, miliona njerëz në mbarë botën janë mobilizuar në rrugë.
Disa qeveri e kanë çuar Izraelin në Gjykatën Ndërkombëtare të Drejtësisë (GJND) me akuzën e gjenocidit.
Të tjera kanë nënshkruar një embargo armësh. Kolumbia, për shembull, ka vendosur të ndalojë eksportet e qymyrit në Izrael.
Qindra civilë aktualisht ndodhen në anije që transportojnë ndihma, ushqime dhe ilaçe për në Gaza me shpresën për të thyer rrethimin.
Duke pritur ministrin e financave të Izraelit, Smotrich, një nga portofolet më të fuqishme në çdo qeveri, dhe duke nënshkruar një pakt ekonomik në këtë pikë, Nju Delhi nuk sinjalizoi thjesht mbështetje për Izraelin, por premtoi të lidhë fatin e saj ekonomik dhe politik me të.
Fakti që është Smotrich, një lider izraelit aktualisht i ndaluar në pesë vende perëndimore për nxitje të dhunës kundër palestinezëve në Bregun Perëndimor të pushtuar dhe urdhër-arresti i të cilit tashmë është përgatitur në Gjykatën Penale Ndërkombëtare në Hagë, e bën veprimin e Indisë edhe më të neveritshëm.
Ndërsa Izraeli përballet me izolim në rritje në Evropë, India efektivisht ka ndërhyrë për t’i ofruar siguri dhe një tampon ekonomik. Kjo nënvizon marrëdhënien në rritje të Indisë me Izraelin gjatë dekadës së fundit dhe gjatë rrjedhës së këtij gjenocidi.
Nuk ka pasur ngadalësim në lidhjet ekonomike dhe kulturore midis dy vendeve, me Indinë që plotëson mungesat e fuqisë punëtore pas revokimit të lejeve të punës për palestinezët, universitetet që nënshkruajnë memorandume mirëkuptimi (MOU) dhe shkëmbime të reja, dhe mediat kryesore indiane që ofrojnë vazhdimisht mbulim për gjenocidin.
‘Interesi kombëtar’
Për më shumë se një dekadë, India ka qenë blerësi më i madh i armëve izraelite, dhe gjenocidi nuk e ka ndryshuar kursin e kësaj marrëdhënieje.
Për më tepër, gjatë dy viteve të fundit, dy vendet kanë nënshkruar marrëveshje në teknologjinë e ujit, sigurinë kibernetike dhe bujqësinë – sektorë në të cilët Izraeli ka ndërtuar industri të tëra mbi kurrizin e pushtimit të palestinezëve.
Deri në vitin 2024, tregtia midis Indisë dhe Izraelit arrinte në rreth 4 miliardë dollarë në vit.
Gjatë dy viteve të fundit, kompanitë indiane kanë dërguar dronë luftarakë, raketa dhe eksplozivë për të ndihmuar në rimbushjen e furnizimeve të ushtrisë izraelite gjatë gjenocidit.
Investimet e ndërsjella arrijnë në rreth 800 milionë dollarë, me pjesën më të madhe të tregtisë të konsoliduar rreth shpenzimeve ushtarake.
India ka dërguar gurë të çmuar, bizhuteri, kimikate dhe mallra inxhinierike në Izrael, dhe Izraeli ka dërguar armë, plehra dhe makineri në Indi.
Por India gjithnjë e më shumë po bashkë-prodhon armë izraelite në fabrika në të gjithë vendin. Që nga tetori 2023, kompanitë indiane kanë dërguar gjithashtu dronë luftarakë, raketa dhe eksplozivë për të ndihmuar në rimbushjen e furnizimeve të ushtrisë izraelite në gjenocidin e saj.
Në fund të vitit 2024, Middle East Eye zbuloi se sistemi i armëve me AI i përdorur nga forcat tokësore izraelite në Gaza ishte prodhuar bashkërisht nga një kompani indiane dhe izraelite.
Në përgjigje të kritikave mbi lidhjet e vazhdueshme ushtarake, ministria e jashtme indiane i përshkroi marrëveshjet e armëve si të varura nga “interesi kombëtar”.
“Çështja e eksporteve të Indisë, përfshirë eksportet e Indisë të çdo gjëje që drejtpërdrejt ose tërthorazi ka ndonjë implikim ushtarak, udhëhiqet nga interesi ynë kombëtar dhe nga angazhimet tona ndaj regjimeve të ndryshme,” tha në atë kohë Subrahmanyam Jaishankar, ministri i punëve të jashtme i Indisë.
“Për sa i përket Izraelit, është një vend me të cilin kemi një histori të fortë bashkëpunimi në sigurinë kombëtare. Është gjithashtu një vend që ka qëndruar pranë nesh në momente të ndryshme kur siguria jonë kombëtare ishte nën kërcënim,” shtoi Jaishankar.
Lidhur me urdhër-arrestet e lëshuara nga Gjykata Penale Ndërkombëtare (GJPN) për Kryeministrin izraelit Benjamin Netanyahu dhe ish-Ministrin e Mbrojtjes Yoav Gallant, Jaishankar shtoi se, duke qenë se India nuk ishte nënshkruese e GJPN-së, ajo nuk do të mbante një qëndrim formal.
Marrëveshja për mbrojtjen e investimeve (BIT), pra, është pjesë e krijimit të një mjedisi më të qëndrueshëm që do të ndihmonte marrëveshjet ekonomike të ishin më efektive.
Dhe e gjitha kjo ka kuptim.
Ideologjitë e përbashkëta
Si shtete të mbështetura nga ideologjitë supremaciste të Zionizmit dhe Hindutvas, si India ashtu edhe Izraeli po shtyjnë një axhendë përjashtuese dhe ekspansioniste.
Kjo është e dukshme në vendbanimet vetëm për izraelitët në Bregun Perëndimor të pushtuar dhe në përpjekjen për të ndërtuar vendbanime vetëm për hindutë në Kashmirin e pushtuar nga India.
Dhe në të ashtuquajturat ndërhyrje ligjore si Ligji i Kthimit i Izraelit ose Ligji i tij i Shtetit-Komb dhe Akti i Ndryshimit të Shtetësisë (CAA) i Indisë, të cilat e bëjnë shtetësinë të varur nga feja.
Axhenda autoritare manifestohet gjithashtu në shtrirjen e gjerë të të dy shteteve mbikëqyrëse, përdorimin arbitrar të ligjeve kundër terrorizmit ndaj disidentëve dhe në dhunën e forcave të armatosura të secilit vend kundër njerëzve të zakonshëm.
Në Kashmir, shteti indian ka hedhur një rrjet të gjerë kamerash CCTV, informatorësh lokalë dhe vizitash në shtëpi te gazetarët dhe aktivistët për të nxitur një klimë heshtjeje mbi luginën.
Dhe, siç është bërë normë, kjo është e dukshme në përpjekjet për të ushtruar ndryshim demografik duke u hequr të drejtën e votës njerëzve, duke u shembur shtëpitë dhe duke shënjestruar vendet e tyre fetare.
Si India ashtu edhe Izraeli i shohin këto taktika si progres në ndërtimin e shteteve etno-nacionaliste.
Me këtë traktat, ajo lidhje institucionalizohet më tej.
Ai u komunikon investitorëve dhe financierëve: India nuk ka asnjë problem të bëjë biznes me një shtet që kryen një gjenocid.
Duke nënshkruar këtë pakt, India shpreh farefisni me të ardhmen e Izraelit.
Për nacionalistët hindu, marrëveshja me Izraelin është një moment historik i rëndësishëm.
Por për ata në mbarë botën që kujdesen për të drejtat e njeriut, demokracinë dhe drejtësinë, ajo që ata kanë dëshmuar efektivisht është se i ashtuquajturi lider i hershëm i jugut global zgjedh tregtinë, armët dhe ideologjinë supremaciste mbi jetët e palestinezëve.
Për pjesën tjetër të botës, kjo sinjalizon se për disa, shtypja nuk është vetëm fitimprurëse, dhe në rastin e gjenocidit të Izraelit në Gaza, ia vlen të ruhet.
