Browsing: Lajme

Këshilla – A mund të hidhen të gjitha ushqimet pas datës së skadencës? Ndonjëherë është e nevojshme dhe herë të tjera jo! Në fakt janë të shumta ushqimet që mund të konservohen dhe të hahen pas “prishjes” së tyre. Ja se çfarë thotë një ekspert i huaj …

Jo të gjitha ushqimet mund të hidhen pas datës së skadencës. “Shumë prej tyre mund të konservohen dhe të konsumohen pas kësaj date”, kanë rënë dakord ekspertët e kësaj fushe.
Dhe kështu, duke marrë në konsideratë që, veçanërisht në Britani të Madhe hidhen mbi katër milionë tonelata ushqim të skaduar (që në të vërtetë mund të konsumohen pa ndonjë rrezik për shëndetin) Dan Cluderay, pronari i uebsajtit “Approved Food” (ku shiten me çmime të ulëta ushqime që kanë kaluar datën e skadencës) ka listuar ushqimet që mund të konsumohen pa problem edhe pas skadencës.
Sepse, siç ka shpjeguar Cluderay, ekziston një dallim i madh mes referencave të etiketave që shoqërojnë ushqimet: “Preferohet të konsumohet brenda datës …”, që do të thotë se ai ushqim mbetet i ngrënshëm edhe pas asaj date.
Fqinjët, sikurse edhe ne, prej krizës duket se po bëhemi gjithnjë e më shumë të ndjeshëm ndaj temës së çuarjes dëm të ushqimeve. Nga ana tjetër, siç ka thënë Cluderay, “personat po ndryshojnë sjelljen e tyre: paratë kanë një vlerë domethënëse dhe njerëzit kanë filluar të kuptojnë se nuk duhet të çojnë kot asnjë cent prej tyre”. Pra, më poshtë po sjellim listën e hartuar nga “Approved Food” të dhjetë produkteve që mund të konsumohen edhe pas datës së skadencës.
Qumështi
Qumështi mund të konsumohet deri në momentin kur ai mund të mbajë erë të keqe dhe të trashet.
Vezët
Për të kuptuar se vezët janë ende të mira, mjafton të përdorni një “metodë të gjyshes” duke i vendosur ato në një enë me ujë: nëse dalin në sipërfaqe ose “notojnë” ato duhet t’i hidhni (në brendësi të tyre mund të jenë grumbulluar baktere dhe gaz). Por nëse zhyten, do të thotë se janë akoma të mira.
Patatinat
Sasia e madhe e kripës e pranishme në brendësi të pakos me patatina bën që ato të konsumohen për një kohë të gjatë.
Kosi me fruta
Këtë gjë e dinë shumë pak njerëz: kosi me fruta mund të zgjasë gjashtë javë pas datës së skadencës. Në rastin kur krijohet myk sipërfaqësor, mjafton ta hiqni me një lugë dhe të hani pjesën e fundit.
Çokollata
Diskutim i njëjtë si ai për patatinat, por në këtë rast ajo që garanton konsumimin e saj edhe pas skadencës, është sasia e sheqerit.
Djathi i ndenjur
Nëse krijohet pak myk është e thjeshtë ta hiqni me një thikë. Ndërkohë, kujton Cluderay, shumë djathëra (si për shembull gongorzola) janë të bërë me myk. Absolutisht për t’u shmangur janë djathërat e butë, si për shembull “brie” ose “camembert”.
Ketçapi
Nëse mbahet në një vend të freskët, të thatë dhe në frigorifer, ketçapi mund të konservohet edhe për një vit pas datës së skadencës.
Frutat dhe perimet
Në këtë rast vlen rregulli i mendimit praktik: nëse nuk kanë myk dhe nuk janë të qullëta, atëherë frutat dhe perimet mund të hahen pa asnjë problem.
Orizi
Orizi mund të zgjasë disa muaj ose madje edhe vjet nga data e përcaktuar si afat përfundimtar konsumimi.
Buka
Edhe pse mund të jetë pak e ndenjur ose e thatë, buka gjithsesi mund të ngrohet në furrë. E rëndësishme është ta kontrolloni mirë për myk në sipërfaqe dhe në brendësi.
N.A.

Këshilla – A mund të hidhen të gjitha ushqimet pas datës së skadencës? Ndonjëherë është e nevojshme dhe herë të tjera jo! Në fakt janë të shumta…

“Industria e refugjatëve” – Vitin e shkuar, një rekord prej 1.1 milionë njerëzish kërkuan azil në Gjermani dhe ndërsa politikanët e kanë kaluar kohën duke argumentuar se cila është mënyra më e mirë për t’u përballur me fluksin e emigrantëve, të tjerë po fitojnë para nga kjo gjë.
Raphael Hock është optimist në jetë. Ai ka arsye për të qenë i tillë. Në moshën 22-vjeçare, ai ka një trup në formë, flet dy gjuhë, është shumë i aftë, nget një makinë të re dhe sapo është kthyer nga pushimet dimërore në Alpet e Europës. Ai është gjithashtu trashëgimtar i një biznesi familjar që vlen miliona euro.
Hock po nget makinën në vilat e të pasurve, në një lagje të mbushur me pemë në Gruenvald, në periferinë jugore të Mynihut. Jemi në pjesën më të begatë të një prej qyteteve gjithashtu më të begatë në botë. Këto shtëpi, me pishina dhe gjithçka që u duhet për festë jashtë shtëpisë, u përkasin bosave të firmave më të famshme të prodhimit dhe futbollistëve të Bajern Mynihut.
Por edhe kësaj lagjeje iu desh të ngushtohej paksa për të akomoduar disa nga qindra mijë emigrantët pa asnjë kacidhe në xhep, që sapo kanë mbërritur. Sapo kemi vizituar një nga të ashtuquajturat qendra kujdesi, një nga 15 të tilla në qytet që zotërohet nga kompania e Hock dhe është dhënë me qira te qeverisja vendore.
Është një sallë e madhe, sa një pishinë olimpike, që strehon 300 njerëz nga Siria, Afganistani, Pakistani dhe Afrika Perëndimore, që kanë udhëtuar nga Lindja e Mesme në Europën Jugore për të mbërritur këtu. Ata qëndrojnë, falas, në streha të ngrohta, konsumojnë tre vakte në ditë, luajnë pingpong, marrin para xhepi dhe presin se çfarë do të ndodhë me kërkesën për azil.
Hock nuk është një punonjës bamirësie. Së bashku me shumë sipërmarrës të tjerë si ai, Hock është pjesë e asaj që gazetat gjermane po e quajnë “industria e refugjatëve”. Ai dikur ofronte akomodim për klubet sportive, por e ndryshoi shpejt drejtimin dhe po merr goxha para nga kjo. Hock parashikon 37 milionë euro fitime për dy vite nga kompania e tij.
Ashtu si ai, qeveria gjermane është oportuniste. Mund të thuhet se ajo pa një hendek në treg dhe vendosi ta mbushë.
Rrëfimi
Paul Henley, korrespondent i BBC në Mynih, rrëfen përvojat e tij me demografikën në Gjermani.
Më kujtohet një dhomë në një qendër kujdesi në Vitenberg, në ish-Gjermaninë Lindore, 10 vjet më parë, kur një 90-vjeçare po këndonte këngët më të trishtuara për miqtë që po i plakeshin dhe po i vdisnin. Po bëja një dokumentar rreth asaj që vendi e quajti “bomba demografike me sahat”. Bisedova me politikanët rreth popullatës në plakje të Gjermanisë, normën e ulët të lindjeve dhe shkatërrimit të mundshëm nga mungesa e të rinjve në të ardhmen, përfshirë këtu pagesën e taksave që mbajnë vendin gjallë.
Në atë kohë, ekonomia ende mezi po merrte veten nga pasojat e ribashkimit dhe papunësia ishte më e larta në 70 vitet e fundit. Çdo sugjerim se zgjidhja e Gjermanisë mund të ishte imigrimi masiv pasohej nga një e qeshur dhe nga pyetja “E kush do të donte të vinte këtu?”
Nuk jam takuar kurrë me Angela Merkelin, por ajo nuk më duket si një person që kryen veprime bamirësie pa marrë parasysh veten. E marr me mend që ka dëgjuar për parashikime të tilla si, shumë shpejt kërkesa shtesë për mallra dhe shërbime nga një milion të ardhurit mund ta zhvillojë ekonominë gjermane me 2 për qind në vit. Patjetër që ajo mund të ketë dëgjuar edhe parashikimin se në term afatgjatë, shumë të rinj që do të vijnë për punë në Gjermani, sapo të integrohen me kulturën e vendit dhe të mësojnë gjermanishten, mund të bëhen shpëtimtarët ekonomikë të vendit.
Një burrë i veshur me një kostum ‘Hugo Boss’ më tha kur ishim në zyrën e tij luksoze të një qendre analistësh në Berlin se nuk kishte asnjë argument fiskal kundër emigrantëve, vetëm argumente politike.
Ndaj, mos u befasoni nga fakti që shtypi më i rëndësishëm gjerman është pro projektit të refugjatëve ose që policia në qytetet ku kanë ndodhur krimet e emigrantëve heziton t’i denoncojë ata publikisht si fajtorë.
Por mos nënvlerësoni as vullnetin e madh dhe bujarinë e miliona gjermanëve që janë ende të gatshëm të tregojnë se vendi i tyre është një destinacion human për të dëshpëruarit. Kam takuar shumë nga këta gjermanë bujarë, si për shembull, një nënë të vetme që fton sirianët e pastrehë të flenë në divanin e saj çdo natë dhe një mësuese të dalë në pension që kalon gjashtë ditë në javë duke u mësuar afrikanëve gramatikën gjermane.
Dhe mbase mund të ketë një ndryshim të madh mes tyre dhe Raphael Hock e milionave që ai po bën duke shitur akomodim për refugjatët te qeveria gjermane. Por unë do ta kisha përgëzuar atë edhe përpara se të zbuloja që ai personalisht kishte pikturuar korridoret, përpara se të më thoshte që ishte martuar me një kosovare myslimane, përpara se të premtonte të ndryshonte ushqimin sepse dy afganë ishin lodhur me makaronat. Ai më tha që jo vetëm që Gjermania kishte nevojë për refugjatët, por gjithashtu ky ishte një shans që atij po i jepej një herë në jetë për të treguar se çfarë shpirti ka në mënyrën se si i trajtonte ata.
Nuk e di nëse, Raphaeli optimist dhe i pastër përshkruan më së miri pragmatizmin e Gjermanisë moderne apo humanizmin dhe bujarinë. Por mendoj se ka një dozë të mirë të të dyjave në një vend që i hapi dyert e veta për një milion të huaj brenda natës.
*Burimi: BBC

“Industria e refugjatëve” – Vitin e shkuar, një rekord prej 1.1 milionë njerëzish kërkuan azil në Gjermani dhe ndërsa politikanët e kanë kaluar kohën duke argumentuar…

Rreth 25 për qind e popullsisë së botës është muslimane dhe është e qartë se ka segmente të tregjeve globale që i përmbahen kërkesave të tyre fetare.
Hallall, një fjalë arabe e cila do të thotë e lejuar sipas ligjit Islam, kjo është e nevojshme për konsumin e mallrave dhe të shërbimeve për muslimanët.
Industria hallall është një sektor që po zgjerohet me shpejtësi jo vetëm në industrinë ushqimore dhe të pijeve, por edhe në shumë tregje të tjera, duke përfshirë kozmetikën dhe kujdesin shëndetësor.
Prodhimet hallall gjenden në të gjithë botën, por zgjerimi më e shpejtë është duke u parë në Evropë dhe Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Kështu Halalli është një forcë globale e tregut që përfshin mish dhe shpezë, prodhime ushqimore, restorante, industria e shërbimit të ushqimit, të logjistikës dhe të anijeve, banka islame dhe financave, shkencë dhe teknologji të reja dhe kujdesit personal i produkteve.
Përderisa shumica e prodhimeve të tilla si ushqimi, pije, farmaceutika dhe produkte të kujdesit personal mund të sjellin një etiketë hallall, veshjet dhe këpucëve janë një përjashtim, dhe për shërbimet e ushqimit në veçanti të ushqimit mund të sigurojnë një certifikim fizik hallall.
Edhe pse ky është rasti, është ende e nevojshme për muslimanët që të udhëheqin rrugën hallall të jetës, që do të thotë sigurojnë konsumin e tyre, sjelljen, veshjen, bashkëveprimet sociale dhe çdo aspekt tjetër që është në përputhje me besimin Islam.
Përbërësit e ushqimeve të ndaluara, pra jo hallall, përfshijnë kafshët që kanë cofur, apo kanë cofur para se të therren, gjaku dhe kafshët mishngrënëse, zogjët grabitqarë, kafshët pa veshë, kafshë të therrura në emër të ndonjë tjetri, pra jo në emër të All-llahut.
Nga pikëpamja e konsumatorit musliman, produktet konsiderohen hallall kur ata janë të prodhuara pa asnjë përbërës të ndaluar, të provuar të jenë në interes të shëndetit të konsumatorit dhe mirëqenies, duhet të jenë të pastëra, higjienike dhe të kenë integritet të zinxhirit të furnizimit.
Nga ato gjithashtu duhet të përfitojë komuniteti nga i cili ato kanë ardhur dhe të gjithë përbërësit duhet të jetë të hulumtuar në secilën fazë të prodhimit.
Disa trendet globale në industrinë hallall
Sipas një raporti të Thomson Reuters, ushqim hallall përbën pothuajse 17 për qind të totalit të tregut botëror të ushqimit në vitin 2013. Dhe sipas një raporti të porositur nga Dhoma e Tregëtisë së Dubait, tregu global hallall do të jetë me vlerë US $ 1.6 trilion (RM6. 8000000000000) deri në vitin 2018, një rritje prej US $ 1100000000000 në vitin 2013 dhe në rritje me një normë vjetore të rritjes (CAGR) prej 6.9 për qind.
Përqëndrimi në industrinë hallall në Lindjen e Mesme është mjaft i dukshëm në kohët e fundit. Emiratet e Bashkuara Arabe janë duke u përgatitur për t’u kujdesur për kërkesën në rritje pasi qeveria Emirateve të Bashkuara Arabe ka njoftuar kohët e fundit ngritjen e një Tubimi Hallall, një tokë 6.7 milion metra katrorë në Qytetin Industrial Dubai, për firmat që merren me ushqim hallall, kozmetikë, dhe sende të kujdesit personal .

Rreth 25 për qind e popullsisë së botës është muslimane dhe është e qartë se ka segmente të tregjeve globale që i përmbahen kërkesave të tyre…

Gazeta hebreje Yedioth Ahronoth, tha të premten se ky veprim është marrë për shkak se këto universitete ndihmojnë ushtrinë izraelite në zhvillimin e armëve sulmuese që përdorën për të shtypur palestinezët.
168 akademikë italianë dhe studiues nga shtatë universitete kanë nënshkruar një peticion duke bërë thirrje për një ngrirje të të gjitha marrëveshjeve akademike me Institutin Teknologjik të Izraelit dhe të gjitha universitetet izraelite.
Në Peticioni shkruan: Ne jemi akademikë, studiues dhe ligjvënësit në universitetet italiane, ne jemi të shqetësuar thellësisht nga bashkëpunimi i vazhdueshëm me Institutin Teknologjik të Izraelit.
Universitetet Sioniste marrin pjesë në hulumtimet ushtarake dhe në zhvillimin e armëve të cilat ushtria e Izraelit i përdorë kundër popullit palestinez; përveç kësaj, ata i ofrojnë ndihmë ushtrisë izraelite dhe në kolonizimin e palestinezëve.
Këto janë përmendur edhe në peticion : Instituti Teknologjik i Izraelit është më i përfshirë se universitetet e tjera izraelite në sistemin industritë ushtarake izraelite, ku ai bën hulumtime në një seri të teknologjive të armëve ‘që janë përdorur për të shtypur dhe për të abuzuar palestinezët
Në Peticion gjithashtu thuhet se: Ky bashkëpunim e bën Institutin Teknologjik të Izraelit bashkëpunëtor në shkelje të ligjeve ndërkombëtare, prandaj, duke bashkëpunuar me te po bashkëpunon me autoritetet e pushtimit izraelit.

Gazeta hebreje Yedioth Ahronoth, tha të premten se ky veprim është marrë për shkak se këto universitete ndihmojnë ushtrinë izraelite në zhvillimin e armëve sulmuese që…

Hong Wu, perandor kinez në shekullin e katërmbëdhjetë, i cili ka ndërtuar xhamitë, ka përfshirë në ushtrin e tij disa gjeneralë muslimanë
Hong-Wu (i njohur edhe me emrin Zhu Yuanzhang) ishte perandori i Kinës në mes të viteve 1368 – 1398. Ai ishte Perandori i parë i dinastisë Ming, i cili ka udhëhequr ushtrinë që pushtoi vendin dhe mundi Dinastinë Mongole të udhëhequr nga Yuan-i.
Pavarësisht se nuk ishte musliman, Hong-Wu urdhëroi ndërtimin e disa xhamive në Nanxhing, Yunnan, Guangdong dhe Fuxhian, si dhe zbukuroi xhamitë me mbishkrimet e emrit të Pejgamberit, Muhammed. Ai ishte gjithashtu përgjegjës për rindërtimin e xhamisë Xhinxhue, në Nanxhing dhe një numër i madh i popullit Hui (muslimanë kinezë) u zhvendosë në qytet gjatë sundimit të tij.
Hong-Wu ka përfshirë edhe dhjetë gjeneralë muslimanë në ushtrinë e tij, duke përfshirë Chang Yuchun, Lan Yu, Ding Dexing, Mu Ying, Feng Sheng dhe Hu Dahai. Përveç kësaj, ai ishte fillimisht një anëtar i një grupi kryengritës musliman që udhëhiqej nga Guo Zhixin.
Perandori Hong-Wu shkroi një eulogji lavdëruse prej 100 fjalëve ku vlerësohet Islami, All-llahu dhe Pejgamberi, Muhammed, të cilën ai urdhëroi të vendoset nëpër xhamitë që ai urdhëroi të ndërtohen.
Përkthyer në anglisht nga dijetari Musa Cerantanio, nga Melbourne, eulogjia lavdëruese është në formën e një poezie, ku secili varg përmban katër shkronja dhe katër rrokje. Ai thotë: Në përkthim jam përpjekur që me besnikëri, sa më saktë, të përcjelli rrjedhshëm kuptimin e plotë në anglisht.”
Njëqind Fjalë Lavdërie:
Që nga krijimi i Universit,
Zoti e kishte dekretuar për të emëruar,
Këtë predikues të madh të fesë,
Në Perëndim ai ka lindur,
Ai e pranoi Librin e Shenjtë,
Librin e tridhjetë pjesëve,
Për të udhëhequr gjithë krijimin,
Udhëheqës nga Ai që është Një,
Me mbështetje nga i Larti,
Për të mbrojtur popullin e Tij,
Me pesë namazet ditore,
Në heshtje duke shpresuar për paqen,
Zemra e tij e përkushtuar ndaj Allahut,
Fuqizimi i të varfërve,
Duke i ruajtur ata nga fatkeqësia,
Duke parë përmes errësirës,
Duke i pastruar shpirtërisht,
Larg nga të gjitha gabimet,
Mëshirë për të tërë botërat,
Udhëzues i rrugën së lashtë madhështore,
Fitues ndaj çdo të keqeje,
Feja e Tij e Pastër dhe Vërtetë,
Muhammedi,
Fisnik dhe Mashështor.

Byroja e Hetimeve dhe Prokuroria Publike kanë identifikuar 40 persona të cilët do të përballen me akuza për neglizhencë e cila ishte shkak i rrëzimit të vinçit…