Një studim i ri ka zbuluar se agjërimi tri ditë në javë—dhe ngrënia pa kufizime gjatë katër ditëve të tjera—mund të jetë më efektiv për humbje në peshë sesa numërimi i përditshëm i kalorive.
Sipas studiuesve, kur kjo metodë kombinohet me aktivitet fizik, agjërimi me intervale në modelin “4:3” sjell humbje më të madhe në peshë krahasuar me kufizimin e kalorive çdo ditë, ndoshta sepse është më e lehtë për t’u ndjekur në praktikë.
Çfarë tregoi studimi?
Në këtë studim, kërkuesit kryen një provë të kontrolluar dhe të rastësishme me 165 persona të moshës 18 deri në 60 vjeç—nga të cilët 125 e përfunduan me sukses. Të gjithë pjesëmarrësit kishin indeks të masës trupore (IMT) nga 17 deri në 46. Një IMT nga 25 deri në 29.9 konsiderohet si mbipeshë, ndërsa mbi 30 klasifikohet si obezitet.
Pjesëmarrësit u ndanë rastësisht në dy grupe dhe ndoqën një nga dy programe për 12 muaj: kufizim ditor të kalorive ose agjërim periodik 4:3. Grupi me agjërim 4:3 hante pa kufizim gjatë katër ditëve në javë dhe agjëronte për tre ditë jo të njëpasnjëshme.
Në teori, me këtë lloj plani, grupi që agjëron tri ditë në javë mund të hante më shumë gjatë katër ditëve të tjera dhe të përfundonte me tepricë kalorike.
Megjithatë, autorët e studimit zbuluan se agjërimi me intervale solli “humbje modestisht më të madhe në peshë” sesa kufizimi ditor i kalorive. Grupi që ndoqi metodën e agjërimit humbi rreth 2.7 kilogramë më shumë sesa grupi me kufizim ditor të kalorive.
Pse ishte më efektiv agjërimi me intervale?
Numërimi i kalorive çdo ditë mund të jetë i vështirë për t’u ndjekur në afat të gjatë, çka mund të shpjegojë pse disa pjesëmarrës patën më shumë sukses me metodën e agjërimit.
Është e vështirë të jesh i përkushtuar ndaj një diete me më pak kalori çdo ditë, sepse kërkon jo vetëm ngarkesë mendore për të matur dhe regjistruar çdo ushqim, por edhe përballje me ndjesinë fizike dhe emocionale të urisë.
Thënë thjesht, metoda 4:3 mund të jetë më e lehtë për shumicën e njerëzve.
Qëllimi i të dy grupeve ishte që gjatë javës të arrinin një deficit energjie prej 34% nga baza fillestare. Studimi supozon se kufizimi ditor i kalorive është më i vështirë për t’u mbajtur sesa dieta 4:3. Edhe pse kishte një shkallë largimi nga studimi prej 26%, duket se më shumë njerëz ia dolën ta ndjekin dietën 4:3.
A është agjërimi me intervale “më i mirë” se kufizimi ditor i kalorive?
Personat që duan të humbin në peshë duhet idealisht të punojnë me profesionistë të shëndetit për të përcaktuar metodat më të përshtatshme sipas shëndetit dhe stilit të jetesës së tyre.
“Unë përdor gjithmonë një qasje plotësisht të personalizuar me çdo pacient, sepse ka shumë faktorë për t’u marrë në konsideratë kur vendosim nëse do të përdorim agjërimin me intervale ose kufizimin ditor të kalorive,” tha Dr. Rhodes.
Sipas saj, specialistët marrin në konsideratë qasjen që ka secili person ndaj ushqimit, rutinat e përditshme, zakonet në përgatitjen e ushqimit dhe faktorë të tjerë të jetesës.
Përfundim:
Agjërimi me intervale 4:3, që nënkupton të agjërosh tri ditë jo radhazi në javë dhe të hash normalisht katër ditët e tjera, mund të jetë një alternativë më praktike dhe më e suksesshme për humbje peshe sesa kufizimi i përditshëm i kalorive. Për të arritur rezultate të qëndrueshme, rekomandohet që kjo metodë të përshtatet individualisht dhe të kombinohet me aktivitet fizik dhe këshillim profesional.
