“Menjëherë e kuptuam se nuk kishim të bënim me një grup të thjeshtë kriminal,” ka dëshmuar Halim Behrami, oficeri policor dëshmitar kyç, në seancën e fundit të gjykimit për sulmin terrorist në Banjskë. Kjo deklaratë, e bërë në një gjykatë ku po shqyrtohet një nga ngjarjet më të rënda të vitit të kaluar, hedh dritë mbi natyrën e vërtetë dhe të mirëorganizuar të sulmit që mori jetën e rreshterit Afrim Bunjaku.
Nata e terrorit: Nga barrikada në betejë të armatosur
Behrami, një hetues trafiku në Mitrovicë, rrëfeu për momentet kritike të 23 dhe 24 shtatorit 2023. Ai shpjegoi se rreth orës 02:00 të mëngjesit fatkeq, njësia kufitare mori njoftimin për një barrikadë të vendosur në fshatin Banjskë. Së bashku me dy kolegë, ai u nis drejt zonës, duke u takuar me një veturë tjetër policie para se të hynin në fshat.
“Ne kemi qenë tri vetura policie,” shpjegoi ai, duke saktësuar se në veturën e dytë ishte rreshteri Afrim Bunjaku. Kur arritën në Banjskë, vetura e parë ndaloi afër barrikadës, ndërsa e dyta rreth 30 metra më pas. Tek barrikada ndodhej edhe një veturë tjetër e njësisë kufitare.
“Jemi dalë prej veture, policët që kanë qenë në veturën e parë veç kanë arrit te barrikada, ne jemi afru diku 15 metra afër barrikadës dhe në atë moment polici Elez Peci më ka tërhequr vërejtjen se mund të jetë kurth dhe kemi filluar të shpërndahemi,” tha Behrami.
Dëshmia që zbulon qëllimin e vërtetë
Pikërisht në këtë moment, ndodhi shpërthimi i fuqishëm. “Posa kanë filluar me u shpërnda është dëgjuar një shpërthim i madh,” rrëfeu ai, duke shtuar se policët afër barrikadës u barrikaduan aty, ndërsa ai dhe Avni Shala u strehuan pas veturës së tyre. Në të njëjtën kohë, shpërthimet dhe të shtënat me armë të kalibrave të ndryshëm ishin të pandërprera.
“Menjëherë e kemi kuptuar se nuk kemi të bëjmë me një grup të thjeshtë kriminal,” theksoi Behrami, duke sqaruar se këtë e kuptuan nga pozicionimi i sulmuesve dhe armët që ata përdornin.
Më pas, ai pa rreshterin Afrim Bunjaku të shtrirë në rrugë, i pamundur për t’u afruar për shkak të terrenit të hapur dhe distancës. Kolegu i tij, Avni Shala, ktheu zjarr me një armë automatike ndërsa të shtënat vazhdonin drejt tyre. Në ato çaste dramatike, kolegët e tjerë arritën të largonin rreshterin Bunjaku dhe e dërguan me shpejtësi drejt Mitrovicës.
Një sulm i mirëorganizuar me qëllime shkatërruese
Prokurori special Naim Abazi e pyeti Behramin nëse sulmi ishte i zakonshëm apo një akt terrorist i mirëorganizuar, si dhe për llojin e armëve të përdorura. Edhe pse avokati mbrojtës tentoi të kundërshtonte pyetjen si sugjestive, gjykata e lejoi.
“Në bazë të armëve të përdorura, nga zhurma, kanë qenë kalibra të ndryshëm, gjithashtu ka pasur gjuajtje me armë më të rënda,” shpjegoi Behrami. “Pozita ku kanë qenë të vendosur ishte errësirë e plotë në fshat, na ka bërë të kuptojmë se janë një grup i organizuar që kanë pasur qëllim të bëjnë dëm sa më të madh.”
Ai theksoi se errësira e thellë i pengoi të vërenin automjete apo persona, por dritat në Manastir tregonin praninë e tyre. Për Behramin, dëmi më i madh ishte humbja e kolegut Afrim Bunjaku, megjithëse personalisht nuk ndihet i dëmtuar nga detyrat e tij profesionale.
“Kam 21 vite përvojë pune në Polici, raste të tilla nuk kam hasur gjatë karrierës sime në përgjithësi,” tha Behrami, duke përsëritur bindjen e tij se grupi ishte i mirëorganizuar. Ai e argumentoi këtë me pozicionimin e sulmuesve, barrikadat, ndriçimin selektiv (policët në dritë, fshati në errësirë), përdorimin e eksplozivëve, mortajave të dorës dhe shumëllojshmërinë e kalibrave të armëve automatike.
“Zakonisht, në ballafaqime me grupe kriminale, qëllimi i tyre është të shpëtojnë nga policia, por jo të barrikadohen,” përfundoi Behrami. “Ky s’ka qenë një rast i tillë, kanë qëndruar për të na sulmuar, sigurisht pasi kanë arritur njësitet speciale, janë detyruar të largohen.”
Seanca vazhdon me dëgjimin e dëshmitarëve të tjerë, ndërsa misteri i kësaj nate të tmerrshme vazhdon të shpaloset në sallën e gjyqit.
